Jest świetnie przyprawiona, lekko ostra. Ostry smak wspaniale się uzupełnia z pomidorową – paprykową słodyczą. Soczewica agęszcza, a jednocześnie wzbogaca o białko roślinne. Ciecierzyca, którą dodaje się na koniec urozmaica teksturę jedzenia i oczywiście wpada dodatkowe źródło roślinnego białka. Białko jest szalenie ważne w diecie kobiet po 40ce, warto szukać różnych jego źródeł w codziennej diecie.

Do tej zupy używamy 7 rodzajów roślin co sprawai, że jest tu mnóstwo dżywczego bogactwa. Warto ją zrobić na zapas, nadaje się do mrożenia. Ilość pomidorów i papryki warto sobie dobrać dodolnie. Czasami mam wiecej pomidroów czasami króluje papryka. To samo z przyprawami, ja lubię dosypać więcej wędzonej papryki.

Zupa z pieczonych pomidorów z soczewicą i ciecierzycą

Porcja na 5-6 osób

• ok. 1,5 kg dojrzałych pomidorów
• 2 -6 czerwone papryki
• 3 łyżki oliwy z oliwek
• 0,5 cebuli
• 5 ząbków czosnku
• 2 łodygi selera naciowego
• 1 papryczka chilli
• 1 łyżeczka ostrego sosu z chilli (można zamiast tego dodać 2 papryczki chilli lub 1/3 łyżeczki płatków chilli))
• 1 łyżeczka wędzonej papryki w proszku
• 1 łyżeczka kuminu
• 0,5 łyżeczki mielonej kolendry
• 1 litr bulionu warzywnego lub mięsnego (ja użyłam lekkiego drobiowego wywaru)
• 6 łyżek czerwonej soczewicy, suchej
• 1 puszka ciecierzycy (można dać i dwie, wtedy będzie bardziej potrawka niż zupa) – oczywiście mozesz również samodzielnie

1. Rozgrzej piekarnik do 200^oC. Na blasze wyłożonej papierem do pieczenia ułóż przekrojone na pół pomidory i oczyszczoną paprykę. Pomidory skórką do dołu, paprykę skórką do góry. Piecz ok. 30-35 minut. Wyjmij z piekarnika i zostaw do przestygnięcia. Z papryki zdejmij skórkę. Pomidory zostawiamy ze skórą, to ich najcenniejsza część.
2. W garnku rozgrzej oliwę z oliwek, na średnim ogniu. Dodaj posiekaną w kostkę cebulę i smaż do momentu aż będzie miękka. Dodaj pokrojony czosnek i smaż mieszając ok. 1 minuty.
3. Dodaj pokrojonego w kosteczkę selera naciowego i papryczkę chilli i smaż mieszając ok. 3-4 minut.
4. Dodaj kumin, kolendrę i wędzoną paprykę, wymieszaj i smaż 30 sekund.
5. Dodaj pieczone pomidory i paprykę. Wymieszaj i smaż ok. 2 minut.
6. Wlej bulion i doprowadź do zagotowania. Gotuj 5 minut na średnim ogniu.
7. Zdejmij z ognia i ręcznym blenderem zmiksuj warzywa na bardzo gładko lub tylko tyle aby nie było dużych części.
8. Postaw z powrotem na kuchenkę i zagotuj. Dodaj soczewicę i na małym ogniu gotuj ją pod przykryciem 12 minut. Na koniec dodaj ciecierzycę z puszki (wcześniej odsączoną i przepłukaną na sitku), podgrzej około minuty i podawaj.
9. Udekoruj pietruszką, bazylią lub świeżym tymiankiem.

Smacznego

.

Mogą zainteresować Cię również...

Czy to menopauza? Badania hormonalne na potwierdzenie menopauzy

Objawy perimenopauzy – powszechne i mniej znane symptomy menopauzy

Zupa soczewicowa z pomidorami i 11 sposobów na jej podanie

Artykuł Zupa z pieczonych pomidorów i papryki z soczewicą i ciecierzycą pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Gazpacho aby go pokochać musi być dobrze schłodzone, w przeciwnym razie przypomina gerberkowe przecierki dla dzieci. Jak nie jestem wielką fanką zup krem właśnie ze względu na konsystencję, jednak gazpacho latem pojawia się na naszym stole kilka razy.

Jeśli gazpacho to twoje klimaty, koniecznie sprawdź przepis na pomidorowy chłodnik z awokado albo chłodnik arbuzowy.

Nie dodaję do gazpacho cebuli, bo nie najlepiej mi robi surowa cebula, szczególnie w środku dnia. Za to cenię sobie selera naciowego. Nie warto go jednak dawać zbyt wile, bo może przebijać swoim smakiem i zepsuć burakowość gazpacho.

Aby gazpacho mogło nasycić dodałam do niego fetę, źródło białka, bo to był mój obiad.

Dodatek dużej ilości pomidorów jest świetnym pomysłem na lato. Pomidory mają dużo potasu, a ten pomaga zapobiegać obrzękom, szczególnie w upalne dni. Główne czynniki powodujące nadmierne zatrzymanie wody w organizmie to nadmiar sodu i niedobór potasu. Dlatego soli jak najmniej a potasu pod dostatkiem.

Więcej pysznych letnich przepisów jest w jadłospisach śródziemnomorskich z niskim IG. To oferta dla pań, które w lato postanowiły schudnąć i zadbać o hormony, ale jednocześnie smacznie i do syta jeść.

Gazpacho z buraków

• 2 gotowane lub pieczone buraki
• ok. 800 g pomidorów
• 1 łodyga selera naciowego
• 3 łyżki oliwy z oliwek
• 1 łyżka octu balsamicznego (u mnie figowy)
• sól, pieprz
• ok. 40 g fety – dodatek białka 😊
• 1-2 łyżki pestek dyni uprażonych na suchej patelni
• kilka kropel tabasco lub papryczka chili drobno posiekana
• natka pietruszki
• ogórek lub cukinia drobniutko posiekane (opcjonalnie)

1. Buraki i selera pokroić na kawałki, podobnie pomidory (ze skórką).
2. Do blendera wrzucić buraki, pomidory, selera. Dodać oliwę i ocet balsamiczny, doprawić pieprzem i solą (soli niezbyt wiele, feta jest słona). Zmiksować wszystko na gładką masę.
3. Schłodzić mocno w lodówce.
4. Podawać z pokruszoną fetą i pestkami dyni oraz pietruszką. Jeśli używanie to jest moment na dodanie ogórka lub cukinii, posiekanych w drobniutką kosteczkę.
5. Koniecznie z ostrym twistem – tabasco lub papryczka chili.

.

Mogą zainteresować Cię również...

Makaronowy mindfulness

Kimchi bez tajemnic

Soczewicowa sałatka z pomarańczą i pomidorkami

Artykuł Gazpacho z buraków z pomidorami pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Tak wygląda pełnowartościowy posiłek dla kobiety po 40ce. Jest mieszanka kolorów, są warzywa, jest białko, dobre źródło wapnia. Pestki dyni, którymi posypana jest zupa wzbogacają ją o antyoksydanty, żelazo, cynk i magnez.

Jesień ma wyjątkowo pomarańczowy kolor i korzystajmy z tego dobrodziejstwa. Pomarańczowe jedzenie to wspaniałe źródło beta-karotenu, który przekształca się w organizmie w witaminę A. Witaminy A potrzebujemy, aby mieć piękną skórę i zdrowe oczy oraz sprawny układ odpornościowy. Jedno z badań wykazało, że trzy porcje pomarańczowych owoców i warzyw dziennie mogą istotnie poprawić wygląd skóry.

Gotowanie słodkich ziemniaków, marchewki czy dyni sprawia, że ​​beta-karoten jest łatwiej przyswajalny, zwłaszcza gdy podaje się go z niewielką ilością zdrowego tłuszczu. Można też posypać takie danie orzechami lub pestkami, to również są źródła zdrowych tłuszczy i wspierają przyswajanie składników odżywczych z pomarańczowego jedzenia.

W przepisie nie ma soli. W swojej kuchni ograniczam sól. Słony smak w zupie dyniowej pochodzi z buliony i sera feta, który jest naturalnie słony.

Zupa dyniowo ziemniaczana z fetą

Porcja na 4 osoby

• 500 g dyni (po obraniu ze skóry i usunięciu pestek)
• ok. 250 g ziemniaków
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• ½ cebuli
• 2 ząbki czosnku
• ½ łyżeczki kurkumy
• 1/3 łyżeczki kuminu
• 1/3 łyżeczki kolendry
• 2 ½ szklanki bulionu warzywnego
• 200 g fety
• 4 łyżki pestek dyni (uprażonych na suchej patelni)
• natka pietruszki

1. Cebulę pokrój w kostkę, czosnek posiekaj. Ziemniaki i dynię obierz i pokrój w kostkę.
2. Na dnie garnka rozgrzej oliwę i przesmaż na niej cebulę (ok. 3 minut) i czosnek (20 sekund, bo się spali). Wrzuć przyprawy i wymieszaj.
3. Dorzuć dynię i ziemniaki. Zalej bulionem, zmniejsz ogień i gotuj 12 minut.
4. Ugotowaną zupę zestaw z ognia i zmiksuj.
5. Rozlej do miseczek i posyp fetą, pestkami dyni oraz natką pietruszki.

Mogą zainteresować Cię również...

Kwas buraczany – nie od święta, lecz na co dzień

Jarmużowy fanatyzm

Makaronowy mindfulness

Artykuł Zupa dyniowa z ziemniakami i fetą pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Kolagen kojarzy się ze skórą na twarzy, a jego niewystarczająca ilość ze zmarszczkami. Wiemy też, że jest potrzebny naszym stawom i kręgosłupowi.

Źródłami kolagenu w żywności są przede wszystkim zwierzęce (w tym rybie) wywary kostne oraz ze skóry, galarety, golonki, chrząstki, salceson i galaretki owocowe. Kolagen jest głównym białkiem naszej tkanki łącznej, swoistym klejem. Białka są zbudowane z aminokwasów. W kolagenie najważniejsze są następujące białka: glicyna, lizyna, prolina, leucyna, hydroksyprolina i hydrolizyna. Aby kolagen ujędrnił naszą skórę lub pomógł stawom powinien mieć odpowiednią koncentrację tych aminokwasów.

Czy warto pić wywar z kości dla kolagenu?

W związku coraz większą popularnością wywaru z kości jako specyfiku kolagenowego, tematem zainteresowali się również naukowcy. Przebadano najróżniejsze wywary kolagenowe. Od tych domowych, po te sprzedawane w sklepach czy barach. Naukowcy chcieli sprawdzić czy w wywarze z kości jest odpowiednio wysoka zawartość aminokwasów i czy w związku z tym warto pić zupę kolagenową czy nie. (1)

Po pierwsze okazało się, że zawartość aminokwasów w domowych, sklepowych i restauracyjnych wywarach bardzo się od siebie różni. Wywary domowe wypadały na tle komercyjnych jednak trochę lepiej

Jednak niezależnie od tych różnic ,naukowcy podkreślają, że we wszystkich badanych wywarach zawartość aminokwasów była znacząco zbyt niska, aby mieć działanie terapeutyczne. Bardzo długi czas gotowania bulionu na kościach trochę poprawiał profil aminokwasów zupy kolagenowej domowej roboty, jednak nie na tyle, aby miało to większe znaczenia.

Co to oznacza? Dla mnie to informacja, że nie warto polegać na zupie kolagenowej jako na dobrym źródle kolagenu.

Czy w ogóle warto robić zupę kolagenową?

Wiemy już, że picie wywaru z kości nie zapewni nam jędrnej i sprężystej skóry. Ale może są jednak jakieś korzyści?

• Wywar może pomóc na wrażliwe jelita. Dzieje się tak dzięki żelatynie, która jest głównym białkiem kolagenu. Nietrudno to zauważyć, bo z dobrze ugotowanego wywaru po ostygnięciu robi się galareta. W przewodzie pokarmowym żelatyna wiąże się z wodą i ułatwia „gładki’ transport jedzenia przez przewód pokarmowy. (2)

• Wzmocnienie odporności na poziomie jelit. I tutaj również najbardziej skorzystają osoby, które cierpią na problemy z jelitami. Stany zapalne podrażniają jelita i niszczą mikrobiotę jelitową. Aminokwasy zawarte w zupie kolagenowej działają ochronnie na ściany jelita i w ten sposób wzmacniają barierę jelitową. (2) (3)

Zupa kolagenowa – moje doświadczenia

Robiłam kilka razy zupę kolagenową, ale muszę przyznać, że mnie nie zachwyciła.

• Po pierwsze nie odpowiada mi jej zapach. Wywar z kości zwierzęcych jest bardzo charakterystyczny i robi się go bardzo długo, zapach unosi się również długo. Mi przeszkadza.
• Nie byłam w stanie tego pić, dla mnie to było za tłuste i za bardzo żelowe. Ale wiem, że nie dla każdego to wada.
• Mimo iż zawsze studziłam wywar, aby zdjąć taflę tłuszczu to jednak jest to ciągle danie tłuste. I to jest tłuszcz zwierzęcy nasycony, ten, którego w diecie powinniśmy unikać.
• Chcę ograniczyć ilość mięsa w diecie swojej i swojej rodziny a zupa kolagenowa nie jest daniem roślinnym.
• Aby czerpać z korzyści z jakiejkolwiek terapii, w tym naturalnej, trzeba systematyczności. Ile razy trzeba wypić wywar z kości, żeby odnieść korzyści? Z całą pewnością nie wystarczy zrobienie go kilka razy w roku. We wszystkich badań podkreślana jest regularność stosowania (4). Zaleca się przeważnie 200-300 ml dziennie. Codziennie. Oznacza to, że wywar trzeba robić na okrągło. W mojej diecie to się nie mieści i nie mam na to ochoty.

Wszystkim entuzjastom zupy kolagenowej pragnę uświadomić, że nie chodzi tu o nasz polski rosół, który na dodatek zajadamy z białym, pszennym makaronem dla pozorów zdrowotności posypanym źdźbłami natki pietruszki. Zupa kolagenowa jest do picia w postaci czystej.

Dobrodziejstwa zupy kolagenowej, szczególnie jeśli chodzi o poprawę wyglądu skóry, często mylnie przedstawia się przez pryzmat aminokwasów w niej zawartych lub suplementów kolagenowych. Poszczególne aminokwasy są nam niezbędne, żeby zwiększyć efektywność produkcji kolagenu w naszym organizmie. Ale jak już zasugerowało wspomniane przeze mnie wyżej badanie, w wywarze z kości jest ich zbyt mała koncentracja. Niektóre publikacje czy przepisy sugerują, że dodawanie octu jabłkowego i/lub pieczenie kości przed gotowaniem wywaru zwiększa wartość aminokwasów, ale badania tego dotychczas nie potwierdziły. Moim zdaniem te zabiegi zdecydowanie polepszają smak zupy kolagenowej.

A zatem idziemy w stronę suplementów kolagenowych? W diecie po 40ce z całą pewnością warto je wziąć pod uwagę na serio. I o tym napiszę w kolejnym artykule, bo trzeba ten temat wziąć pod lupę wyjątkowo szczegółowo.

A gdybym kogoś jeszcze nie zniechęciła, to zapraszam na przepis na zupę kolagenową, czyli wywar z kości.

Mogą zainteresować Cię również...

Zupa z fasolki mung

Warzywna zupa z kurczakiem

Zmiana nawyków żywieniowych. Jak zacząć + planer zmiany nawyków

Artykuł Zupa kolagenowa, czy faktycznie działa? pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Kolorowa papryka i pomarańczowe bataty naładują nas karoteinowo. Zmarszczki, przebarwienia z przedew wszystkim dobry wzrok – to głównie w tych obszarach, na naszą korzyść działąją karotenoidy. Warto mieć z tyłu głowy takie rzeczy. Katonedoidy królują jesienno-zimowej żywności. Natura pięknie to wszyzstko urządziła. Chcesz powstrzymać zmarszczki i mieć dobry wzrok? Postaw na karotenoidy – w tym artykule rozpisuję się trochę szerzej na temat zalet karotenoidów. 

Jeśli chcecie ją zaserwować również dzieciom, polecam zrezygnować z płatków chilli, na rzecz słodkiej papryki w proszku. MOżna na zrobić na dobrej jakości kostce rosołowej lub na lekkim rosole indyczo-kurczakowym.

Bogactwo kolorów, smaków i witamin w tej zupie jest takie, że grzech nie zrobić. Pasują do pełnoziarniste krakersy pszenno – żytnie.

Zupa z pieczonej papryki

Porcja na 4 osoby

• ok. 6 dużych, mięsistych czerwonych papryk
• 2 marchewki, pokrojone w plasterki
• 1-2 średnie bataty albo 3 -4 ziemniaki białe
• cebula, pokrojona w kosteczkę
• czosnek, posiekany
• 1 łyżka oliwy z oliwek
• 1 pory, biała część, pokrojony w plasterki
• 700 – 1000 ml bulionu lub rosołu (to zależy jak bardzo kremową lubicie zupę)
• sól, pieprz
• do posypania: uprażone pestki dyni, słonecznika albo orzechy nerkowca (również uprażone, na patelni), bazylia lub rozmaryn

1. Oczyszczone z nasion papryki ułożyć na blasze i piec ok. 1 godziny, aż trochę się przypalą. Zostawić do przestygnięcia i obrać ze skórek. Ja nie obieram tego z aptekarską dokładnością.
2. W głębokim garnku rozgrzać 2 łyżki oliwy z oliwek i podsmażyć cebulę przez ok. 4 minuty, aż zmięknie i zacznie nabierać złotego koloru. Dodać wtedy pora i czosnek. Podsmażać kolejne 3-4 minuty, mieszając, aż zmięknie.
3. Wrzucić marchewkę i ziemniaki. Wymieszać i wlać bulion. Gotować na małym ogniu 15 minut.
4. Dodać pieczoną, obraną paprykę i gotować kolejne 5 minut. Doprawić solą i pieprzem.
5. Zupę zmiksować. I tutaj pełna dowolność. Jest pyszna zarówno wtedy, gdy robimy z niej gładki krem, jak również wtedy, gdy zostawiamy trochę różnych kawałków warzyw.
6. Bardzo polecam posypanie orzechami prażonymi na suchej patelni nerkowca, albo pestkami dyni. A do tego może być jeszcze łyżeczka posiekanego rozmarynu albo bazylii.

Smacznego

Mogą zainteresować Cię również...

Kasza gryczana – stir-fry ze szpinakiem, porem i papryką

Olej kokosowy i odrobina zdrowego rozsądku … razem smakują lepiej

Artykuł Zupa z pieczonej papryki pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Bardzo polecam taką sałatkę na lekką kolację. Można zjeść dużo, ta sałatka ma niewiele kalorii, 4 porcje to 592 kcal, czyli na 1 osobę wypada ok. 148 kcal.

Jeśli chcecie zrobić z tego bardziej konkretne danie można dodać 2 łyżki hummusu albo posypać fetą. Wtedy będzie bardziej syto i bardziej odpowiednio na środek dnia albo drugie śniadanie. Jesli lubisz pieczoną papryke, to nie może cię ominąć zupa z pieczonej papryki.

W ogóle nie wiem, czy próbowaliście pieczone buraczki z hummusem. Naprawdę można za to pokochać buraki.  Słodycz wymieszana z arabską nutą hummusu, ach to naprawdę udany mariaż.

Do pieczenia warto wybrać buraczki jak najmniejsze, wtedy upieką się razem z papryką.

Ja w tym przepisie wykorzystałam zamiast zwykłej cytryny, skórkę z kiszonej cytryny i to był strzał w dziesiątkę. Kiszone cytryny są (i tu bez niespodzianek) słono kwaśne. I teraz wyobraźcie sobie: słodka, delikatna papryka i buraczki a do tego wiórki kiszonej cytryny, która swoich wytrawno-kwaśnym akcentem podkreśla niepospolite połączenie wszystkich składników. Wspaniałe.

Do pieczenia najlepiej wybrać jak najmniejsze buraki tak, aby upiekły się w tym samym czasie co papryka.

Sałatka z pieczonej papryki i buraków

3-4 porcje

• 500 g małych buraczków
• 4 duże czerwone papryki
• 1 łyżka posiekanej natki pietruszki
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• 1 łyżka skórki z kiszonej cytryny lub ze zwykłej cytryny
• 1 łyżka soku z cytryny

1. Piekarnik nagrzać do 220 oC. Buraczki owinąć w folię do pieczenia. Paprykę przekroić na pół i ułożyć na papierze do pieczenia spryskując 1 łyżką oliwy lub włożyć do rękawa do pieczenia. Piec 30 minut.
2. Buraczki zostawić do przestygnięcia a następnie obrać i pokroić na ćwiartki.
3. Z papryki usunąć pestki i zdjąć skórę, pokroić na mniejsze kawałki.
4. Pokrojoną papryczkę i buraki ułożyć na półmisku. Posypać skórką startą z połówki cytryny, resztą oliwy a na to natką pietruszki i sokiem z cytryny. Jeśli mamy kiszoną cytrynę, to wtedy już nie wykorzystujemy soku z cytryny.

Smacznego

Mogą zainteresować Cię również...

Kwas buraczany – nie od święta, lecz na co dzień

Jarmużowy fanatyzm

Makaronowy mindfulness

Artykuł Pieczona papryka i buraczki – pyszna sałatka pochodzi z serwisu Dieta po 40.

To zupa na bogato. Każdy kęs oferuje coś innego. To takie trochę wyjadanie z kociołka.

To moje typowe danie w środku tygodnia, gdzie stawiam przede wszystkim na to, żeby było szybko. Ale oczywiście smacznie i odżywczo też musi być. I tak właśnie jest.

Tego typu dania to pole do fantazji. Można poszaleć z warzywami: groszek, fasolka, kalafior, brokuł, pieczarki, ziemniaki, bataty. Co sobie chcecie. Byleby potem można było łyżkę włożyć.

Ciecierzyca jest dobrym źródłem witamin z grupy B. Szczególnie dużo jest w niej witaminy B9, czyli kwasu foliowego. Kwas foliowy kojarzy nam się głównie z ciążą, ale jest bardzo ważny i potrzebny nawet jeśli już nie planujemy żadnych dzidziusiów. Kwas foliowy działa prewencyjnie w chorobach sercowo-naczyniowych obniżając poziom homocysteiny (ta nasila procesy miażdżycowe). W ciecierzycy znajdziemy też przyzwoitą dawkę witaminy K, która jest niezbędna do prawidłowej krzepliwości krwi oraz do wchłaniania wapnia.

Przepis jest na 4 porcje. Jedna porcja to 442 kcal, białko to 12,6 g i dużo błonnika 10,5 g.

Jeśli lubicie curry to może wam posmakować curry z dorszem albo mniej oczywiste połączenie czyli curry kaszy gryczanej.

Zupa curry z ciecierzycą, makaronem i warzywami

• 1-2 łyżki czerwonej pasty curry: jeśli zamierzacie poczęstować zupa dzieci, to bliżej 1 łyżki, bo będzie za ostro
• 750 ml bulionu warzywnego
• 1 puszka/słoik ciecierzycy
• 1 puszka, duża mleczka kokosowego
• 1 czerwona papryka
• 1 marchew
• 3 szalotki lub 1 średnia cebula czerwona
• garść kiełków
• 3 łyżki sosu sojowego jasnego
• 1 łyżka oliwy z oliwek
• 2 ząbki czosnku
• kawałek imbiru
• 1 łyżka soku z cytryny
• natka kolendry lub pietruszki do posypania

1. W dużym garnku rozgrzej oliwę na średnim ogniu. Dodaj pokrojone w kosteczkę szalotki lub cebulę. Smaż mieszając ok. 3 minut.

2. Dodaj posiekany czosnek i imbir. Smaż 1 minutę.

3. Dodaj pastę curry, wymieszaj i smaż ok. 1/2 minuty.

4. Wlej trochę bulionu i wymieszaj wszystko razem, aby pasta dobrze się rozpuściła. Dodaj pozostałą część bulionu, sos sojowy, pokrojoną w plasterki marchewkę, pokrojoną paprykę oraz makaron gryczany soba i odcedzoną ciecierzycę.

5. Doprowadź do wrzenia, zmniejsz ogień na mały i gotuj 5 minut. W tym czasie pomieszaj zupę kilka razy, aby makaron się nie posklejał.

6. Wlej mleczko kokosowe i sok z cytryny. Gotuj 2 minuty.

7. Rozlej do talerzy i udekoruj kolendrą (lub pietruszką) i kiełkami.

Smacznego

.

.

Mogą zainteresować Cię również...

Krupnik dyniowy z kaszą jaglaną

Kapusta kiszona po gruzińsku

Dlaczego po 40ce trudniej schudnąć i łatwiej przytyć i co z tym zrobić

Artykuł Zupa curry z ciecierzycą, makaronem i warzywami pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Wszystko razem jest delikatne, ale nie nudne. Powiedziałbym, że to smak romantyczny. Jesień w dobrej formie. W związku z tym, że krupnik dyniowy z kaszą jaglaną robię na wywarze warzywnym (wykorzystuję dobrej jakości kostkę warzywną) jego przygotowanie jest przyjemnie krótkie. To lubię. Szybko i smacznie :-).

Taka zupa świetnie się nadaje na kolację, ponieważ jest przyjemnie lekka. Z kolei na obiad, po którym chcemy mieć jeszcze siłę, żeby dortwać do wieczora polecam dyniową zupę z soczewicą i tymiankiem. Soczewica dodaje ciężkości zupie, białko w niej zawarte nasyca na dłużej.

Wiecie, że w kaszy jaglanej jest rzadko spotykany krzem, który korzystnie wpływa na stawy oraz poprawia wygląd włosów, skóry i paznokci?

Jeśli zastanawiałyście się jak zwiększyć warzywa w swojej diecie, to ten krupnik jest idealnym pomysłem, bo na warzywach się opiera. Koniecznie posypcie natką pietruszki, zyskacie trochę żelaza.

Krupnik dyniowy z kasza jaglaną

porcja dla 4-5 osób

• 300 g dyni
• 4 ziemniaki
• ½ selera korzeniowego lub 1 mały
• 1 czerwona cebula, nieduża
• 4 łyżki kaszy jaglanej
• 1 marchew
• 4 łyżki oliwy z oliwek
• 1 łyżka sosu sojowego (opcjonalnie)
• 2 ząbki czosnku
• ziele angielskie, listek laurowy
• 2 l bulionu warzywnego
• sól, pieprz
• natka pietruszki

1. Dynię, marchew i selera zetrzyj na tarce, na dużych oczkach.
2. Cebulę pokrój w drobną kosteczkę, czosnek posiekaj lub przeciśnij przez praskę.
3. Na dnie garnka rozgrzej oliwę i wrzuć cebulę. Smaż 2-3 minuty aż się zeszkli.
4. Dodaj starte warzywa i czosnek. Mieszając podsmażaj na niewielkim ogniu aż znacznie zmniejszą objętość i zaczną robić się miękkie ok. 5-8 minut.
5. Zalej bulionem, dodaj kaszę jaglaną. Suchą kaszę jaglaną trzeba wcześniej sparzyć 2-3 razy wrzątkiem lub uprażyć na suchej patelni, żeby pozbawić jej nieprzyjemnej goryczki.
6. Gotuj na małym ogniu ok. 10 minut aż kasza będzie miękka.
7. Po tym czasie dodaj pokrojone w kostkę ziemniaki i gotuj kolejne 10 minut, aż ziemniaki będą miękkie. Dopraw solą i pieprzem.
8. Podawaj zupę posypaną natką pietruszki.

Smacznego

Mogą zainteresować Cię również...

3 sposoby, aby się nie poddać, gdy nasza silna wola do dbania o siebie sięga dna i mułu

Jak zapanować nad jedzeniem słodyczy – sposoby, które działają

Polędwiczka pieczona z dynią i gruszkami

Artykuł Krupnik dyniowy z kaszą jaglaną pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Moja kompozycja na zielony chłodnik jest nie przypadkowa.

Szpinak – beta karoten, witamina A i C oraz K, magnez, trochę cynku i selenu.

Natka pietruszki – ma wszystko co szpinak a dodatkowo sporo żelaza. Zapobiega wzdęciom, pomaga w usuwaniu wody z organizmu.

Melon – kusi ze względu na potas, którego główną rolą jest regulacja ciśnienia tętniczego. Potas to jeden z elektrolitów, które tracimy podczas intensywnego pocenia się.

Jabłka– oprócz tego, że w tym chłodniku pełnią rolę wypełniacza, treści, zawierają kwercetynę, która ma działanie przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe.

Mięta – zawarty w niej mentol chłodzi, to znaczy mamy wrażenie chłodu i to chodzi w chłodniku prawda?

Cytryna – cytryna orzeźwia, ma oczywiście sporo witaminy C i podnosi poziom „dobrego” cholesterolu. Kwas cytrynowy zawarty w cytrynie pobudza do pracy żołądek, to ogromna zaleta w leniwe popołudnie ?

Maliny – ślicznie wyglądają na zielonym chłodniku. Poza tym mają wysoką gęstość odżywczą. To oznacza, że w niewielkiej objętości jest mnóstwo najróżniejszych składników odżywczych.

Zielony chłodnik z malinami

Przepis na 3 porcje

• 1-2 garście szpinaku
• ½ zielonego melona (jeśli nie masz akurat melona wlodówce, chłodnik bez niego i tak będzie udany)
• 1/3 pęczka pietruszki
• mała garstka mięty
• 3-4 jabłka
• 1/3 cytryny
• ½ szklanki zimnej wody
• 2 garście malin

1. Wszystkie składniki muszą być umyte. Z melona i jabłek usuwamy pestki.
2. Wszystko razem miksujemy z zimną wodą aż uzyskamy konsystencję zupy.
3. Podajemy mocno schłodzone i świeżo acz obficie, udekorowane malinami.

Mogą zainteresować Cię również...

Chłodnik arbuzowy z imbirem i płatkami chili

Ocet malinowy domowej roboty

Jak nie przytyć na urlopie? Bo odchudzać się nie ma sensu

Artykuł Zielony chłodnik (szpinakowo-jabłkowy) z malinami pochodzi z serwisu Dieta po 40.

Zupa z młodej kapusty. A do tego soczewica i dla zrównoważenia kapuścianej słodkości – pomidory. Takie połączenia udają się z sezonowych produktów. Kapusta musi być młoda, inaczej to nie będzie ta sama zupa.

Młoda kapusta, ta pierwsza, wiosenna jest wyjątkowo słodka, jędrna i chrupiąca. Nie warto jej rozgotowywać tylko zostawić trochę tej wiosennej świeżości. To nie papka dla niemowlaków.

Soczewica ma za zadanie przede wszystkim wzbogacić tą zupę o wartościowe białko, dzięki czemu można się dobrze nasycić.

Przyprawy, a szczególnie umiejętne wywarzenie ostrego posmaku zupy przesądzi o tym, czy będziecie do tego przepisu wracać, czy nie. Ja wracam i to z przyjemnością.

Do tej zupy zwykle dodaję domowy bulion drobiowy, ale każdy inny ulubiony się sprawdzi w tym przepisie.

Kapuśniak z młodej kapusty z soczewicą i pomidorami

• ok. 500 g. młodej kapusty
• ½ cebuli
• 1 ząbek czosnku
• 1 łyżka oliwy z oliwek
• 5 łyżek czerwonej soczewicy (suche ziarna)
• 1 puszka pomidorów krojonych
• ok. 1,5 litra bulionu, lekkiego rosołu
• ½ łyżeczki słodkiej papryki
• ½ łyżeczki kurkumy
• ¹/₃ łyżeczki płatków chili
• ¹/₃ kuminu (kmin rzymski w proszku)
• sok z ½ cytryny
• koperek
• sól, pieprz

1. Kapustę drobno poszatkować. Cebulę i czosnek pokroić w kostkę.
2. W garnku rozgrzać oliwę, wrzucić cebulę i podsmażać cały czas mieszając. Dorzucić czosnek i również chwilę przesmażyć.
3. Wrzucić soczewicę i kapustę, dokładnie wymieszać. Dodać kurkumę, kumin, słodką paprykę i płatki chili. Lekko posolić. Wymieszać i smażyć ok. 2 minut.
4. Dodać pomidory z puszki i bulion. Gotować na małym ogniu pod przykryciem ok 15 minut, aż soczewica będzie mięciutka.
5. Zdjąć z ognia, dodać sok z cytryny – można pominąć ten krok, jeśli nie lubicie takiego dodatku w zupach.
6. Na talerzu porcję zupy posypać szczodrze świeżym koperkiem.

Smacznego

Mogą zainteresować Cię również...

Głód, apetyt i odzyskiwanie kontroli nad jedzeniem

Pikantna zupa z ciecierzycy i soczewicy z arabską nutą

Zmiana nawyków żywieniowych. Jak zacząć + planer zmiany nawyków

Artykuł Kapuśniak z młodej kapusty z soczewicą i pomidorami pochodzi z serwisu Dieta po 40.